کد خبر: DT-37603
تعداد بازدید: 365بازدید
تاریخ انتشار: ۱۴ بهمن ۱۳۹۴
بمناسبت دهه مبارک فجر جشن بزرگ انقلاب روز شنبه هفدهم بهمن ماه باحضور مسئولین ارشد استان وشهرستان در آبگرم اهرم برگزار میگردد.

بمناسبت دهه مبارک فجر جشن بزرگ انقلاب روز شنبه هفدهم بهمن ماه باحضور مسئولین ارشد استان وشهرستان در آبگرم اهرم برگزار میگردد. دراین مراسم برنامه های مفرح ومتنوعی ازجمله بازی های بومی و محلی،نمایش طنز،موسیقی محلی شامل نی انبان و سازونقاره برگزار میگردد.
این مراسم توسط ستاد دهه فجر باهمکاری فرمانداری تنگستان،شهرداری اهرم وهیئت بازیهای بومی ومحلی شهرستان تنگستان اجرا خواهد شد.

 

برچسب ها:

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.


dalirantangestan93@gmail.com


انتشار یافته: 5 دیدگاه
در انتظار بررسی: 0
محمد
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵ بهمن ۱۳۹۴ در ۱:۰۵ ق.ظ
مسولین آموزش وپرورش شهرستان واستان بوشهر : مرزبندی مدارس عادی ونمونه دولتی در مدارس تنگستان به چه قیمتی وبا چه هدفی صورت گرفته است ؟ همان طور که شاهد هستیم در سیستم کنونی آموزش و پرورش ، مدارس شهرستان تنگستان از لحاظ استعداد تحصیلی دانش آموزان ، تحت عناوین مدارس عادی دولتی ، نمونه دولتی مرزبندی شده اند . ورود به مدرسه نمونه دولتی غیر از مدارس عادی شرایط خاص خود را می طلبد که داشتن معدل بالا و موفق شدن در آزمون پیشرفت تحصیلی معیار ورود به این گونه مدارس شمرده می شود . با توسعه بی‌برنامه و آنی این مدارس در شهرستان تنگستان نخبه‌فروشی را جایگزین نخبه‌پروری کرده ایم .مدارس نمونه‌دولتی با همان تفکر پوپولیستی گسترش یافت یعنی مدارس عادی ، تابلوشان در عرض یکی، دو ماه به مدارس نمونه‌دولتی تغییر یافت. در حالی که هیچ‌یک از آیتم‌های مدارس نمونه را نداشته وندارند. این مدارس تمام دانش‌آموزان متوسط و متوسط رو به بالای مدارس عادی را طی یک آزمون جذب خود کرده و مدارس دولتی عادی را خالی از دانش‌آموزان با سطح هوشی خوب کردند و کیفیت را به‌شدت پایین آوردند. همچنین این مدارس به محلی برای دریافت وجه نقد از اولیا تبدیل شد. والدین دانش‌آموزان سرمست از قبولی فرزندانشان در مدارس نمونه، هر رقمی را که مدیران پیشنهاد دهند، پرداخت می‌کنند.حالا اولین اشکالی که در شهر اهرم خودنمایی می کند این است که مگر شرط نمونه بودن یک دانش آموز فقط موفق شدن در آزمون پیشرفت تحصیلی است این هم با توجه به تعداد کم دانش آموز در شهر که وجود یک مدرسه عادی پسرانه ودخترانه ویک مدرسه نمونه دولتی پسرانه ودخترانه, آن هم با آزمون هایی تستی که فقط حافظه را می سنجند و با تیک زدن تصادفی شانش موفقیت دانش را بالاتر می برند ؟این روند نمادی از بی انصافی آموزشی را به نمایش گذاشته است .ودر شهر به شکل مرگ خاموش, آینده علمی شهر را به سیاهی تبدیل خواهد نمود. آموزش و پرورش شهرستان برای ارزیابی دیگر ابعاد زندگی یک دانش آموز برای ورود به این گونه مدارس چه معیاری داشته ودارد ؟موضوع بعدی به فرض محال این که همه دانش آموزان گزینش شده نمونه هستند آیا جدا کردن این نخبه ها در مدارس عادی با این تعداد دانش اموز که در شهر وجود دارد کار درستی است ؟ آیا اگر این گروه در مدرسه بین دانش آموزان معمولی بمانند و یاور همکلاسی های خود باشند بهتر نیست ؟ آیا جدا کردن این دانش آموزان این تصور را به وجود نمی آورد که یک عده نخبه هستند و دیگران باقی مانده کند ذهن و ناتوان ؟ مگر این افراد نباید فردا در جامعه باهم زندگی کنند ، همدرد هم باشند و به یاری یکدیگر بشتابند ؟پس اگر این گونه باید باشد با این حس خود برتر بینی و احساس نخبه بودن که سیستم به وجود آورده است چه باید کرد ؟مسلم است کسی که حس خود بینی و منیت او رشد کرده باشد نمی تواند مشکلات دیگران را درک کرده و با هم نوعان خود همدردی نماید . این جاست که رشد متناسب ابعاد زندگی یک فرد برای زندگی کردن با دیگران بسیار لازم و ضروری به نظر می رسد ؛ آن هم در یک جامعه اسلامی که پر از رافت و همدردی و مهربانی باید باشد .اگر خوب دقت کنیم می بینیم که تعداد قبول شدگان بسیار اندک در کنکور سراسری وهم چنین درپایه سوم دوره اول و دوم متوسطه تعداد دانش آموزان همین مدارس تنزل می یابد چون نمونه نبودن آنها نمایان می گردد ،مشکل دیگر که در جامعه خودنمایی می کند رقابت شدید خانواده ها برای ورود فرزندان خود به این گونه مدارس است بدون توجه به استعداد و توانایی آن ها . تا جایی که بودن فرزند یک خانواده در مدارس نمونه یک افتخار است و نبود آن باعث خفت و خواری خانواده . حالا از چنین سیستمی که متولی تعلیم وتربیت انسان به سوی کمال است بعید است که این گونه فضایی را در جامعه ایجاد کند. مشکل دیگری که نمود پیدا می کند این است که خیلی از این دانش آموزان در اثر گزینش اشتباه و شناخت کاذبی که ما به آنها داده ایم دچار یک نوع شکست و ناامیدی می شوند ، چون در برخورد با مسائل واقعی زندگی قادر به حل مسئله نیستد .بنابراین بین نمونه بودن و ناتوانی در رفع مشکل تناقض پیش می آید و فرد مورد نظر از لحاظ روانی آسیب می بیند و دچار چالش جدی می شود مبنی بر این که من نمونه بودم ، دیگران دائما از من تعریف و تمجید می کردند ، در آزمون پیشرفت تحصیلی برتر بودم ، ولی حالا چرا قضیه طور دیگر شده است ؟خوب حالا در وضعیت کنونی از این فرد شکست خورده ، ناامید و ناتوان ،چه انتظاری می توان داشت ؟فردی که سیستم آموزش و پرورش می توانست با برنامه ریزی به جا او را در مسیر درست زندگی قرار دهد که توانایی های خود را بشناسد و در موقعیت های مختلف زندگی به کار ببرد متاسفانه به فردی فاقد مهارت تبدیل شده است .این جاست که ، آموزش و پرورش شهرستان تنگستان به سرزمین تناقضات وموش آزمایشگاهی در تغییر مهره هاتبدیل شده است؛ لذا از سیستمی که هدف خود را گم کرده و خود سرگردان است هیچ انتظاری نباید داشت .در مدارس شهرستان تنگستان همه چیز در خدمت دانش آموز به ظاهر توانمند و نمونه است . آن ها را برای مسابقات و جشنواره های گوناگون آماده می کنند تا از این طریق رتبه مدرسه خود را بالا تر ببرند . آخر به چه قیمتی ؟مگر در مدرسه به غیر از این گروه خاص ، دانش آموزان دیگری وجود ندارند ؟ مگر نه این است که امکانات موجود باید در خدمت تمام دانش آموزان باشد ؟ پس چرا این گونه نیست ؟ آیا دانش آموزانی که ما آن ها را ضعیف و ناتوان می نامیم نباید سهمی برابر از امکانات هر چند ناچیز مدارس داشته باشند ؟آیا برای توانمند شدن مدارس عادی وروستا های شهرستان برنامه ای طراحی شده است که فردا از بین همین گروه فراموش شده دانشمندانی مانند ابن سینا ، اینشتاین و ادیسون متولد شود ، هم چنان که خیلی از دانشمندان معروف از بین دانش آموزانی این چنینی سر برآورده اند ؟به راستی فراموش نکنیم که اکثر کسانی که در موقع خطر از کیان این مزو بوم جانانه دفاع می کنند همین افراد به ظاهر ضعیف هستند.چرا مسولین بلند پایه شهرستان ودر راس آنان رئیس آموزش وپرورش شهرستان فقط مراسمات خاص را در بعضی از مدارس انگشت نما در مرکز شهربرگزار می کنند وبقیه مدارس شهر وبه ویژه روستاها را فراموش نموده اند.با توجه به این واقعیت تلخ بایستی به سیستمی آفرین گفت که به همه توجه دارد و بستر مناسب را برای همه آماده می کند نه فقط یک گروه خاص . ما شعار عدالت آموزشی سر می دهیم ولی عملکردمان با شعارمان در تضاد است و این تضاد نه فقط در جدا کردن دانش آموزان از هم خود نمایی می کند بلکه در اکثر برنامه های این کارخانه آدم سازی وجود دارد .در خاتمه باید بگویم که متاسفانه مشکلات موجود در مدارس تحت الشعاع مشکلات فرضی معلمان قرار گرفته است و در این میان ضعف های سیستم کنونی همچون پتکی بر روح و جسم دانش آموزان این مرز و بوم فرود می آید ولی ما از آن ها غافلیم .ما معلمان به جهت مشکلات فرضی که خود برای خودمان به وجود اورده ایم ؛ توانایی انتقاد ، پیشنهاد ، تحقیق ، پژوهش ، نو آوری ، مطالعه و بررسی روش های موجود تعلیم و تربیت در مدارس را نداریم و بی تفاوت از کنار آنها می گذریم هر چند کاملا به آن ها واقفیم .ودر پایان عملکرد ضیعف آموزشی دانش اموزان متوسطه اول شهرستان درتجزیه وتحلیل آزمون پیشرفت تحصیلی در سال جاری که اعلام شده است نشان از همین بی برنامگی های مسولین می باشد که به جای اینکه به وضع نامساعد آموزشی فرزندانمان توجه کنند این گونه بی تفاوت از کنار مسئله می گذرند .وتجزیه وتحلیل نتایج این آزمون نشان می دهد که دانش اموزان برترتنگستانی ((در مجموعه استانی ))دارای پائین ترین درجه علمی قرار دارند که متاسفانه دانش آموزان برتر مدارس نمونه دولتی شهرستان نیز گاها از مدارس عادی روستایی شهر دارای رتبه پائین تر و در مجموعه استانی بالای رتبه200 قرار دارند وغالب مدارس شهرستان در هر سه پایه رتبه های بالای 3000 استانی کسب نموده اند که نشان ازافت شدید علمی در بین دانش آموزان شهرستان می باشد.که انتظار داریم مسولین آموزش وپرورش توضیحاتی قانع کننده به اولیای دانش آموزان وشهروندان تنگستانی ارائه دهند .که آیا آیندگان این کشور، اهمیت این را ندارند که راهبر آنها در مدرسه بر اساس یک راهبرد مشخص انتخاب شود؟
ﺣﻴﺪﺭﻱ
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵ بهمن ۱۳۹۴ در ۵:۵۰ ب.ظ
ﻋﻜﺲ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﻮﺩ
زنده بودی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶ بهمن ۱۳۹۴ در ۹:۱۴ ق.ظ
ای کاش این بحث ارزشمند تحت عنوان یک بخش مستقل درسایت نوشته می شد . این موضوع مهم چه جای پرتی نگاشته شده است . ونوشتن این بحت در اینجا به چه منظوری می باشد.
احمد ی زاده
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۸ بهمن ۱۳۹۴ در ۸:۵۷ ق.ظ
واقعا امار قشنگ ودرستی ولی بنا به گفته زنده بودی بایستی بخش مستقل گذاشته می شد نه اینجا
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۹ بهمن ۱۳۹۴ در ۶:۴۱ ب.ظ
کو عکس من عکس ندیدم ، ولی درود به محمد احسنت به شما، دقیقا من خودم یه دانش آموز معمولی و شاید سطع پایین ولی الان تو بهترین دانشگاه دارم پزشکی میخونم کسی هم نمیدونه که چی میخونم چون تو مدرسه بهم توجه نمی شد اصلا اسمم نمیاوردن که فلانی دانش آموز زرنگیه یا تو فلان مدرسه درس میخونه ولی خودم پشتکار داشتم و اصلا به بی توجهی معلمان و مدیر اهمیت نمیدادم.
نام:
ایمیل:
* نظر :

پربازدید ها
پربحث ترین عناوین