کد خبر: DT-36268
تعداد بازدید: 24بازدید
تاریخ انتشار: ۳ بهمن ۱۳۹۴
محققان با استفاده از شجره‌نامه‌ی زبان‌های هندواروپایی و تجزیه‌وتحلیل فرایند تکامل نژادی ، سرمنشأ 2000 افسانه ی معروف را ردیابی کردند.

محققان کشف کرده‌اند که داستان «جک و لوبیای سحرآمیز» ۵۰۰۰ و «دیو و دلبر» تقریباً ۴۰۰۰ سال قدمت دارند. طبق اظهارات فرهنگستان، افسانه‌ی معروف «جک و لوبیای سحرآمیز» به هزاران سال قبل و دوران ماقبل تاریخ بازمی‌گردد. محققان با استفاده از شجره‌نامه‌ی زبان‌های هندواروپایی و تجزیه‌وتحلیل فرایند تکامل نژادی که از قدیم برای مطالعه‌ی روابط تکاملی میان نژادها به کار می‌رفته‌اند، سرمنشأ این داستان‌ها را ردیابی کردند.

آن‌ها دریافتند که افسانه‌های محلی فقط به‌صورت عمودی و از نیاکان به نوادگان انتقال نیافته‌اند بلکه درنتیجه‌ی تجارت و جنگ به‌صورت عمودی هم در میان جوامع مختلف گسترش یافتند. به گفته نویسندگان این تحقیق، جک و لوبیای سحرآمیز از یک سری داستان‌هایی با عنوان «پسری که گنجینه‌ی غول را دزدید» گرفته‌شده است که نخستین بار ۵۰۰۰ سال پیش و در زمان جدایی زبان‌های هندواروپایی غربی و شرقی نقل‌شده بود.

طبق این تحقیق «دیو و دلبر» به ۴۰۰۰ سال پیش و به افسانه‌ای به نام «اسمیت و شیطان» بازمی‌گردد که ۶۰۰۰ سال پیش و عصر برنز خلق‌شده بود.

سارا گراسا دی سیلوا از دانشگاه لیسبون معتقد است این تحقیق به یکی از پرسش‌هایشان درباره‌ی میراث فرهنگی پاسخ داده است. او می‌گوید: این داستان‌های معروف بدون آنکه نگاشته شوند تا به امروز برجای‌مانده‌اند. آن‌ها پیش از آنکه در فرهنگ انگلستان، ایتالیا و فرانسه وجود داشته باشند، خلق و احتمالاً به یکی از زبان‌های منقرض‌شده‌ی هندواروپایی نقل‌شده بودند. برخی از نسخه‌های این داستان‌ها در متون لاتین و یونانی نقل‌شده‌اند اما یافته‌هایمان نشان می‌دهند که آن‌ها بسیار کهن‌تر از این زبان‌ها هستند.

داده‌های این تحقیق که در مجله‌ی «Royal Society Open Scienc» منتشر شد، شامل بیش از ۲۰۰۰ داستان است که از میان ۲۰۰ جامعه‌ی مختلف جمع آوری شده بود.

انتهای پیام/

برچسب ها:

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.


dalirantangestan93@gmail.com


نام:
ایمیل:
* نظر :

پربازدید ها
پربحث ترین عناوین